\n\u201cReserveer maar alvast een weekje in je agenda in de winter van 2014\/2015\u201d, was de
![\"DSC_0935\"](\"http:\/\/corvandorst.com\/wp-content\/uploads\/2015\/02\/DSC_0935.jpg\")
<\/a>\nopmerking die ik in het voorjaar van 2014 vaker te horen kreeg.
\nIn de zomer maar al eens het een en ander gelezen, gegoogeld, brochures opgevraagd etc. Eerst ons proberen te verdiepen in het fenomeen \u201cNoorderlicht\u201d en in welke periode dat nu het best te zien was. Nou, dat bleek dus best wel een hele grote periode te zijn.
\nMaar toen kwam de vraag: \u201cwaar naartoe?\u201d, en dat kon dus op verschillende plekken op de aardbol.
\nVoigt Travel sprak mij meteen het meeste aan, misschien ook wel door alle leuke blogs die ik op de website gelezen had maar zeker ook door het zeer gevarieerde aanbod reizen.
\nIn veel blogs werd ik getriggerd door de naam Ruben Weytjens, weerman en noorderlichtjager. Overal waar ik de naam las, bleek hoe fanatiek hij was om ook maar iedere glimp van het noorderlicht op te vangen. Precies wat we zochten!
\nDus\u2026.op zoek naar een reis waar hij reisleider zou zijn. Het werd dus de noorderlichtreis die op 18 jan 2015 zou vertrekken. Eerst 4 dagen in Salla en vervolgens 3 dagen in Luosto.
\nReis geboekt en vervolgens in oktober naar de info dag geweest van Voigt Travel in Snowworld Zoetermeer. Ruben zou ook aanwezig zijn tijdens deze info dag.
\nMet veel interesse alle lezingen gevolgd, een praatje gemaakt met Ruben en met een goed gevoel weer huiswaarts\u2026..we hadden de juiste keuze gemaakt!<\/p>\n
17 jan 2015:
\nDe dag voor vertrek, huisje opruimen en de koffers inpakken. Jeetje\u2026.we keken elkaar aan\u2026.we hadden nog nooit koffers ingepakt voor zo\u2019n koude vakantie. Alle speciaal gekochte kleren (we zijn geen wintersport mensen) lagen al op een stapel. De snowboots namen al een gedeelte van de ruimte in beslag in het koffer maar uiteindelijk hadden we vrij snel ons koffer gepakt.
\nOp naar Schiphol en daar overnachten.<\/p>\n
En eindelijk was het dan 18 januari 2015\u2026\u2026ons reisje naar Fins Lapland gaat beginnen!! Na een korte nacht vliegen we stipt om 6.05 uur richting Rovaniemi. Zouden we dan werkelijk op onze eerst avond in Lapland het noorderlicht te zien krijgen? Later die dag worden 2 grafieken in de groeps-app geplaatst door Ruben waardoor we zelf het een en ander in de gaten kunnen houden qua noorderlicht kansen. Gedurende de week ontpoppen zich een aantal reizigers spontaan tot noorderlichtjagers!<\/p>\n Na enige tijd arriveren we in Salla, bij de vakantiehuisjes Sallatunturin Tuvat. Om 17 uur wordt er gezamenlijk gegeten in restaurant Kiela en het buffet\/eten is goed verzorgd en smaakt heerlijk! Maandag 19 januari 2015:<\/p>\n Na een heerlijk ontbijt staan we om 10.00 uur allemaal klaar om te beginnen aan onze sneeuwscootertocht\u2026.bij -21gr. Er wordt volop gefilmd en gefotografeerd door iedereen en we raken niet uitgekeken. Echt genieten!!!! De middag hebben we vrij te besteden en wij besluiten om eens richting skipiste te lopen en daar een hapje te eten. Bij prachtig weer hebben we daar lekker gezeten en genoten van het uitzicht.<\/p>\n Na het diner worden we naar het vertrekpunt van de rendierentocht gebracht. Ruben heeft inmiddels in de groepsapp de mededeling geplaatst dat de bz-waarde gezakt is naar -5, het is redelijk helder en het zou natuurlijk leuk zijn als we tijdens de tocht ook nog van het Als we weer enigszins opgewarmd zijn, zetten we onze tocht voort en glijden nog even door het mooie landschap. Om 22.45 uur gaat bijna iedereen olv Ruben richting het meertje. En we worden weerbeloond met noorderlicht. We hebben weliswaar weer last van een strook bewolking , maar het noorderlicht is al beter te zien als gisteravond. We mogen niet klagen, we hebben al 2 avonden het noorderlicht gezien. Dinsdag 20 januari 2015:<\/p>\n Om 10.15 uur vertrekken we voor onze sneeuwschoenwandeling en het ijsvissen. Gelukkig is er af en toe tijd om foto\u2019s te kunnen maken:<\/p>\n We beginnen aan de afdaling en eindigen op het bevroren meer waar we aan het ijsvissen kunnen beginnen. Er wordt voorgedaan hoe we een gat in het ijs moeten boren en daarna kan iedereen zijn geluk gaan beproeven\u2026\u2026..helaas, er wordt geen \u00e9\u00e9n visje gevangen. Na al die inspanningen van de tocht gaan die burgers er makkelijk in. Daarna kunnen we zelfs nog een worstje grillen boven het vuur:<\/p>\n Alweer een leuke activiteit ten einde en de rest van de middag gebruiken we om foto\u2019s te bekijken en eindelijk de sauna op te warmen in ons huisje. Heerlijk!! Woensdag 21 januari 2015:<\/p>\n Een vrije dag voor de groep maar wij hadden zondag al de dagtrip naar Nationaal Park Oulanka geregeld. Dine-Marie en Martien hebben zich ook opgegeven voor deze trip en samen met gids Bart Braafhart vertrekken we al om 8.30 uur. Hij vertrekt bewust zo vroeg vanwege het mooie licht wat we onderweg nog te zien krijgen. Hij heeft veel te vertellen We vervolgen onze tocht om daarna te stoppen bij base-camp in park Oulanka. Van daaruit gaan we het eerste stukje lopen (1 km ). Bart heeft spikes (voor onder onze schoenen) en stokken bij zich. Het lopen gaat ook heerlijk door dit park, niet te veel inspanningen en we komen nauwelijks andere mensen tegen. Af en toe een zonnetje door de bomen wat natuurlijk prachtige plaatjes oplevert. Donderdag 22 januari 2015:<\/p>\n De dag dat we naar Luosto gaan. Tijdens het avondeten zakt de bz-waarde naar -5 en er wordt besloten om naar het veldje te gaan. En daar gaan we weer met z\u2019n allen, gelukkig 4 graden warmer als gisteravond: -26gr. En om de stemming erin te houden, hebben we ondanks de koude temperaturen een heerlijk gekoeld biertje bij ons:<\/p>\n Uiteindelijk zal dit het laatste noorderlicht zijn, wat wij gezien hebben en we lopen met het groepje die-hards richting bar van het hotel om daar vervolgens nog wat drankjes te nuttigen.<\/p>\n Vrijdag 23 januari 2015:<\/p>\n Eindelijk, de excursie waar ik me op verheug heb, staat vanochtend gepland: de huskytocht. Met een voldoen gevoel keren we terug naar onze huisjes. Zaterdag 24 januari 2015:<\/p>\n De laatste dag is aangebroken\u2026..een vrije dag volgens het programma. We komen aan bij de amethystmijn en we worden ontvangen met een warm drankje. Eerst bij de warme kachel even uitleg over de amethyst steen en later mogen we zelf met een De vakantie zit erop en na het vroege ontbijt staat de bus klaar om ons richting Rovaniemi te rijden. Hier zijn nog enkele korte filmpjes om van te genieten:<\/p>\n Genieten tijdens de sneeuwscootertocht:<\/p>\n
\nNa een 3 uur durende vlucht beginnen we aan onze 160km durende transfer naar Salla. Normaal nooit leuk zo\u2019n lange transfer, maar neem maar van mij aan dat dit ritje geen straf is. Meteen op een luie manier kunnen genieten van alle moois dat de natuur van Fins <\/a>Lapland te bieden heeft. En mijn god, wat een sneeuw!!!!
\nOndertussen is reisleider Ruben Weytjens ons op de hoogte aan het brengen van alle ins en outs betreffende onze vakantie. Hij maakt meteen een whats-app groep aan waar de hele week driftig gebruik van gemaakt zal worden.
\nNa 50 minuten aan een stuk door vertellen, maakt hij zelf de opmerking: \u201cben ik nu al 50 minuten aan het zeveren\u2026..?\u201d Maar volgens mij luistert iedereen wel graag naar wat hij allemaal te vertellen heeft. Zeker als het onderwerp Noorderlicht wordt aangesneden\u2026..want zou het vanavond al gaan gebeuren\u2026\u2026?
\nWe krijgen uitleg over allerlei factoren waarvan het spotten van het noorderlicht wel niet afhankelijk is: bz-waarde, density factor (deeltjesdichtheid), magnetometer, zonnewind, het \u201cdeurtje\u201d moet openstaan, een of ander coronaal gat en als alle waardes meezitten en het is ook nog helder weer dan heb je dus geluk!
\nRuben zegt dat er een redelijke kans op noorderlicht is vanavond en ondertussen zie ik dat het aardig begint op te klaren en vanuit de bus maak ik deze foto:<\/p>\n
\nIedereen gaat zich eerst installeren in zijn huisje om daarna het thermopak, de <\/a>thermolaarzen en thermowanten te gaan halen.
\nIk herken daar meteen Bart Braafhart ( een Nederlander die al 15 jaar in Lapland woont) en waar ik al veel op internet over gelezen had. Hij organiseert oa dagtochten naar Nationaal Park Oulanka en regel meteen dat wij graag op onze vrije woensdag met hem mee willen naar Oulanka.
\nEr wordt door Ruben nog uitgelegd waar we bij eventueel noorderlicht ons gaan verzamelen, op het veld achter de huisjes en er zal dan een kampvuur aangelegd worden. En er is nog een goede plek om het noorderlicht te spotten en dat is bij een meertje. Maar dat is zo\u2019n 20 minuten lopen.<\/p>\n
\nDaarna eerst terug naar het huisje en ons voorzien van vele lagen kleding want we gaan vanavond een aantal uurtjes buiten doorbrengen. Tsjonge jonge, wat een gedoe\u2026.al die kleding aantrekken en als je uiteindelijk die thermo overal aan hebt, breekt je de zweet aan alle kanten uit. Gauw naar buiten dus, want daar zijn we op gekleed (het is trouwens niet zo koud op onze eerste dag: -3gr bij aankomst en zo\u2019n -15gr \u2019s avonds).
\nWe lopen naar het veldje en Ruben heeft het vuurtje al aangemaakt onder de halfopen \u201ctipi\u201d. De waardes zijn allemaal wel gunstig maar het is inmiddels weer helemaal bewolkt, dus tijd om met sommige mensen wat te kletsen, Ruben het hemd van het lijf te vragen en ons ook te warmen aan het vuur. Sommigen houden het na een tijdje voor gezien en lopen terug naar hun huisje.
\nOm 22.15 uur ziet alles er weer gunstig uit, het ziet er naar uit dat de bewolking nog gaat breken en er wordt besloten om naar het meertje te lopen.
\nEn jaaaaaaaaaaah, er is een heel klein beetje noorderlicht te zien tussen de bewolking door. <\/a>Het is nog zwak maar nu weten we waar we op moeten letten. Met grote pas richting meertje en in grote snelheid worden statieven geplaatst en kunnen we gaan oefenen met het maken van foto\u2019s want dat is toch ook nog een hele kunst voordat alle instellingen op het toestel goed zijn ingesteld.
\nOp zich is er veel noorderlicht activiteit maar er is ook heel veel bewolking. Maar uiteindelijk lukt het om een paar foto\u2019s te maken van een klein beetje noorderlicht maar we voelen ons de koning te rijk dat we HET gezien hebben!!!! YES YES YES!!!!
\nOm 00.30 uur wordt besloten om ons warme bed te gaan opzoeken en met een lekker gevoel duiken we onder de wol.<\/p>\n
\nEerst uitleg over het gebruik en de \u201cstop and go\u201d tekens en ondertussen staan we te <\/a>popelen om van start te gaan.
\nWe rijden in een slinger van sneeuwscooters de prachtige natuur in en langzamerhand klimmen we naar boven. Daar eenmaal aangekomen val ik bijna van verbazing van de scooter af\u2026\u2026.wat een natuurgeweld!!! Ik roep alleen maar oooh\u2019s en aaaah\u2019s en nu snap ik waarom Ruben het winterwonderland noemt. Dit heb ik nog nooit eerder gezien en dat geldt ook voor de rest van de groep. Daarbij komt nog dat we een strak blauwe hemel hebben en alles nog mooier tot zijn recht komt!
\nIk wil zo graag stoppen om foto\u2019s van dit alles te maken en gelukkig volgt er op een gegeven moment een korte stop om te genieten van dit alles en heel veel foto\u2019s te maken:<\/p>\n
\nWe gaan weer verder met onze tocht en iets later hebben we een korte koffiestop. Tijd om even op te warmen, foto\u2019s op facebook te plaatsen , maar vooral kletsen over \u201choe gaaf\u201d een sneeuwscootersafari wel niet is!
\nWe vervolgen onze tocht en vinden het z\u00f3 jammer als het einde van de tocht in zicht is\u2026\u2026dit was echt genieten!<\/p>\n<\/a>noorderlicht kunnen genieten. Maar de grootste noorderlichtactiviteit zal rond 23.00-23.30 uur verwacht worden.
\nVoor iedereen is er 1 slee, er ligt een rendiervacht in de slee en je kunt nog een fleecedeken over je heen leggen. En daar maakt iedereen gebruik van want het kwik zakt richting -26gr.
\nEerst weer uitleg over de do\u2019s en don\u2019ts tijdens de tocht maar dit wordt een lekker relaxed tochtje, je hoeft niets te doen en vooral genieten van alles wat aan je voorbijkomt.
\nEn daar gaan we dan, zo\u2019n 25 slee\u00ebn achter elkaar door het besneeuwde landschap. Het enige dat je hoort zijn de stappen van het rendier en het glijden van de slee door de sneeuw.
\nDe eerste stop is bij een rendierenfarm en we komen allemaal in de gelegenheid om ze te voeren. Aaien wordt ons verteld, daar zijn ze niet zo dol op.
\nHalverwege is er een stop om ons te warmen aan een kampvuur, iets warms te drinken\u2026\u2026en ja\u2026\u2026.er is noorderlicht:
\nDus eerst allemaal rennen om dat noorderlicht te zien en te fotograferen maar al snel wil ook iedereen zich warmen aan het kampvuur en genieten van warme chocomel of warm bessensap, allemaal verzorgd door de 3 Finse gidsen die ons vergezellen. We komen tot de conclusie dat die Finnen wel leuke humor hebben, menige grap wordt verteld bij het kampvuur. We krijgen zelfs allemaal een \u201cReindeer driving license\u201d, haha.<\/p>\n
\nNa terugkomst duiken een aantal groepsleden de gezellige bar in die naast restaurant Kiela ligt.
\nEen aantal lagen kleding worden her en der neergelegd en onder het genot van een drankje wordt er afgewacht of we weer noorderlicht kunnen gaan spotten. De mobiels liggen op de tafel klaar en bijna iedereen heeft de belangrijke grafieken standby.<\/p>\n
\nNa een uurtje gaat het eerste gedeelte van de groep terug naar hun warme huisjes en de rest blijft zolang mogelijk genieten van alles wat er aan de hemel te zien is.
\nGert haalt een fles Berenburg tevoorschijn en de meesten hopen zo inwendig warm te
\nworden. We staan nog tot 00.30 uur buiten en houden het dan ook voor gezien.<\/p>\n
\nBang dat ik het koud zal krijgen, trek ik toch mijn thermo overall aan\u2026\u2026.(terwijl Ruben <\/a>gezegd had dat het eigenlijk niet nodig is\u2026.je bent de hele tijd in beweging).
\nOp het vertrekpunt moeten de sneeuwschoenen ondergebonden worden, we krijgen stokken en kunnen buiten even oefenen hoe dat loopt. Uiteraard volgt er een korte uitleg en de gids (ook weer met evenveel humor) loopt voorop om aan de tocht te beginnen.
\nEr wordt regelmatig gestopt om het een en ander te vertellen en langzaam beginnen we omhoog te klimmen. Ik krijg al spijt van mijn thermo overall, wat heb ik het warm! Maar de tocht is hartstikke mooi en hoe hoger we komen, des te mooier wordt de omgeving weer. Alweer genieten\u2026..het houdt niet op:<\/p>\n
\nGeen probleem, we zetten onze sneeuwschoenwandeling voort en gaan uitrusten en genieten van een heerlijke lunch in een hut.
\nDaar brandt al lekker een vuurtje en de rendierburgers staan al klaar om gegrild te worden:<\/p>\n
\nTijdens het avondeten brengt Ruben ons nog even op de hoogte van de stand van zaken qua noorderlicht. Grafieken zien er niet gunstig voor ons uit en het is zinloos om in de kou buiten te gaan staan.
\nDus\u2026..na het eten niet naar onze huisjes, niet naar het veldje of naar het meertje\u2026.maar naar de kroeg!
\nHet wordt zeer gezellig, we beginnen elkaar beter te kennen en we zorgen voor een goede omzet die avond. Ruben rent ieder half uur naar buiten om toch eens naar die bewolking te kijken maar komt iedere keer met de conclusie dat we vooral lekker binnen moeten blijven. Daar luisteren we braaf naar.<\/p>\n<\/a>onderweg en wij hebben veel vragen en komen zo steeds meer te weten over het leven in Lapland.
\nTijdens de eerste stop staan we te genieten van het aparte licht wat over het land schijnt:<\/p>\n
\nWe lopen door een prachtig stukje natuur en bij terugkomst staat er een heerlijke lunch op ons te wachten: goed gevulde elandensoep. Super lekker en voedzaam. Tijdens de lunch komt er een bericht van Ruben dat er goede hoop op noorderlicht is voor vanavond. Mooi! Wij zullen er zeker weer bij zijn.
\nWe rijden naar een andere locatie om daar een iets grotere route te lopen.
\nWat zijn we weer onder de indruk van alle mooie natuur om ons heen. Anders als we de laatste dagen gezien hebben, maar zeker zo mooi:<\/p>\n
\nRond 15.00 uur weer een bericht van Ruben, bz-waarde is aan het zakken, eten wordt flexibele planning, maw: Noorderlicht op de eerste plaats!!
\nWij moeten lachen met z\u2019n allen, op grote afstand voelen we dat iemand nerveus begint te worden, haha.
\nMaar uiteraard willen wij ook niets van een eventueel spektakel missen. Rond 16 uur beginnen wij met Bart aan onze terugreis en we moeten nog aardig wat kilometers afleggen. We zouden rond 17.00 uur terug zijn in Salla maar dat wordt zeker 18.00 uur. Bart neemt de tijd voor ons en stopt op veel plaatsen om ons foto\u2019s te laten maken. \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0<\/a>
\nBart houdt natuurlijk zelf ook het noorderlicht in de gaten en tijdens de terugreis zien we op de temperatuurmeter in de auto dat het kwik inmiddels gezakt is naar -30gr. Dat belooft nog wat vanavond\u2026.brrr\u2026.. Bart vertelt dat de meter niet lager als -30gr aangeeft, dus misschien is het nog wel ietsje kouder.
\nEn opeens zien we allemaal het noorderlicht! Jawel hoor, we worden langzamerhand mazzelkonten. Het is hartstikke helder weer en Bart zet meteen de auto aan de kant. Prachtige plek zonder enige lichtvervuiling, maar\u2026\u2026wij hebben ons statief niet bij ons. Daar hadden we natuurlijk helemaal geen rekening mee gehouden. Dan maar met het fototoestel op de auto. Helaas krijgen we geen beste foto\u2019s maar we zien wel dat er behalve groen nu ook rood en paars te zien is.
\nAangezien niemand een thermo overall bij zich heeft, staan we sowieso niet lang buiten te kijken en te fotograferen. Tsjonge, wat koel je snel af als je dan stil staat.
\nDus weer snel de auto in en richting Salla. Berichten in de groepsapp beginnen een bepaalde nerveusiteit bij iedereen op te roepen\u2026.ook bij ons!
\nAls we aankomen in Salla duiken we meteen het restaurant in en de rest van de groep zit al te eten. Ruben is in geen velden of wegen te bekennen en staat al lang buiten in de aanslag.
\nIn rap tempo nuttigen we onze maaltijd en opeens het bericht:
\n– \u201cbz -18!!!\u201d
\n– \u201cfeller nu\u201d
\n– \u201cnuuuuuuuuuuu\u201d
\nEn wat er dan gebeurt in het restaurant, iedereen laat het eten voor wat het is, sprint naar buiten om vooral niets te missen.
\nAchteraf hoorden we dat het bedienend personeel een beetje vreemd stond te kijken toen <\/a>we massaal uit het restaurant sprintten, haha.
\nHupsakee, naar het veldje, alles installeren, van alle gejaag hadden we het vanzelf warm en dat was maar goed ook bij een temperatuur van -30gr.
\nEn toen begon het schouwspel, WAT EEN FEEST: SPECTACULAIR NOORDERLICHT!!!
\nWat waren we allemaal blij, we kwamen ogen tekort en hield maar niet op.
\n\u201cooooh links, ooooh nu rechts, ooooh het beweegt, oooooh het komt over ons heen\u201d en zo ging het de hele tijd door.
\nOm vooral de bewegingen in het noorderlicht te zien, was bijzonder om mee te maken.
\nWe hebben 2 uur buiten gestaan en daarna begon het af te zwakken.<\/a>
\nTijd om even naar binnen te gaan, opwarmen maar zeker even naar de foto\u2019s kijken. Die moesten toch zeker ook spectaculair zijn! En dat waren ze:
\nWe zijn in de zevende hemel met deze foto\u2019s en zitten na te genieten in ons huisje. Totdat we opgeroepen worden om vooral naar de bar te komen. Zo gezegd, zo gedaan en lopen richting bar. Voor de zekerheid m\u00e9t thermo overall en m\u00e9t camera en statief. Je weet maar nooit he?
\nUiteindelijk weer een gezellige avond in de bar, de harde kern van de groep zorgt wederom voor een goede omzet en we raken niet uitgepraat over datgene wat we gezien hebben vanavond. Onze vakantie kan sowieso niet meer stuk!<\/p>\n
\nNa het ontbijt zijn we nog even in ons huisje en mijn man zegt dat het misschien wel leuk is om de noorderlicht foto\u2019s van gisteravond naar de regionale TV zender L1 ( Limburg) te sturen.
\nZo gezegd , zo gedaan. Ik upload 4 foto\u2019s en geef er een korte reactie bij. Veel tijd heb ik niet meer want we moeten naar de bus.
\nWe zijn een uur onderweg als ik van iemand uit het dorp het bericht krijg dat mijn naam op de radio genoemd is ivm de noorderlicht foto\u2019s. Ik ben zeer verbaasd dat er zo snel iets mee gedaan is. Ik ben dus ook zeer benieuwd of ze er iets mee gaan doen tijdens het <\/a>weerbericht op TV.
\nIk breng familie en vrienden op de hoogte en vraag of ze het nieuws\/weerbericht in de gaten willen houden.
\nAangekomen in Luosto genieten we volop van de leuke huisjes die we hebben. Lekker knus en ook weer een eigen sauna.
\nWe maken met de hele groep een wandeling door de omgeving en Ruben laat zien waar we bij eventueel noorderlicht ons kunnen verzamelen. Ook op deze locatie is er een \u201cveldje\u201d en een \u201cmeertje\u201d waar je goed naar het noorderlicht kunt kijken.
\nWe gaan lunchen en genieten van een heerlijke zalmsalade en rendierburger. Ondertussen wordt de bz-waarde weer in de gaten gehouden\u2026\u2026we zijn natuurlijk hongerig naar noorderlicht geworden.
\n\u2019s Middags krijg ik een mailtje van weerman Thijs Zeelen van L1 dat onze foto\u2019s diezelfde avond tijdens het weerbericht getoond zullen worden. Hij vermeldt er ook nog bij dat hij
\nbuiten de ingezonden foto\u2019s een foto \u201cgeleend\u201d heeft van mijn twitteraccount. Ben benieuwd welke foto hij bedoelt natuurlijk. Wat leuk zeg!<\/a> Nog voordat we gaan eten, komen de facebook berichten en whatsappjes binnen betreffende het weerbericht op L1. Veel mensen hebben het gezien en laten dat even weten. We zijn natuurlijk zeer nieuwsgierig naar de beelden en de eerste foto komt binnen:<\/p>\n
\nHelaas krijgen we niet zo\u2019n spectaculaire show als gisteravond te zien, maar het is toch weer genieten. Sommigen houden het na een half uur voor gezien maar de echte die-hards willen zo lang mogelijk naar de hemel blijven kijken:<\/p>\n
\nWederom prachtig helder weer, behoorlijk aan de frisse kant en dik gekleed gaan we pad.
\nEerst natuurlijk weer een welkomst praatje op de huskyfarm en uitleg over rijden en \u00a0<\/a>
\nremmen.
\nWe lopen richting de honden die al allemaal ingespannen zijn en een oorverdovend kabaal veroorzaken met hun geblaf. Ze zijn super enthousiast en hebben zin om hun eerste tocht van die dag te gaan maken.
\nAls iedereen ge\u00efnstalleerd is, gaan we van start. Wow\u2026.wat een vaart meteen. We scheuren door de prachtige natuur en af en toe houden we onze adem in\u2026niet vanwege de snelheid maar vanwege de stank. Stank? Jazeker, stank\u2026..want de honden poepen tijdens het rennen en je bent de eerste die het mag opsnuiven. We waren er al voor gewaarschuwd maar het mag de pret niet drukken.
\nOnderweg is er een korte stop om eventueel met elkaar te wisselen van plaats. Maar je moet de voeten goed op de rem houden, want ze blijven enthousiast om verder te gaan.
\nNa 50 minuten is de tocht helaas voorbij, ik had nog wel even door kunnen gaan.
\nNa de tocht kunnen we in een hut bij het vuur ons weer opwarmen en genieten van een lekker warm drankje en een stukje cake.
\nDaarna volgt er nog een rondleiding over de huskyfarm en uitleg over de husky\u2019s. Wat zijn het toch leuke en lieve honden.<\/p>\n
\nEven omkleden en lekker gaan lunchen. We doen lekker rustig aan die middag, maken nog een wandeling en gaan daarna uiteraard weer de foto\u2019s bekijken.
\nNa het diner duiken we weer de bar in en een gedeelte van de groep bezoekt die avond zelfs de nachtclub in het hotel en het wordt het nog zeer gezellig met karaoke.<\/p>\n
\nRuben heeft een excursie geregeld naar de amethystmijn en bijna de volledige groep gaat mee.
\nHij vermeld nog dat we tijdens de rit naar boven weer terecht zullen komen in een winterwonderland en inmiddels weet ik dan waar ik me op verheugen kan: dennen en bomen die zo zwaar besneeuwd zijn dat je er nog geen bruin of groen meer aan kan zien. Er is 1 verschil met de afgelopen dagen, het is zwaar bewolkt en het sneeuwt een beetje. Dus geen blauwe lucht vandaag. Ik vind het niet erg want tijdens de rit naar boven blijkt hoe sprookjesachtig alles er uitziet en af en toe waan je je in een decor voor een fantasy film:<\/p>\n<\/a>soort hamertje gaan bikkelen in de grond\u2026\u2026op zoek naar amethyst. Als je iets vindt en het past in een dichtgeknepen hand , dan mag je het mee naar huis nemen. Helaas vindt niemand van de groep een grote amethyst, wel allemaal kleine stukjes.
\nWe beginnen aan de afdaling en ik ben me ervan bewust dat ik de laatste keer het \u201cwinterwonderland\u201d van Fins Lapland zal zien, dus nog even volop genieten van het uitzicht.
\nWe gaan voor de laatste keer lunchen in Luosto, lopen nog wat rond, bezoeken wat souvenierswinkeltjes en belanden uiteindelijk weer even in de bar van het hotel.
\n\u2019s Avonds het laatste diner en Ruben houdt zijn praatje door de afgelopen week voor ons samen te vatten.
\nEn we beseffen ons maar al te goed hoeveel geluk dit reisgezelschap gehad heeft:
\nbijna altijd helder weer, 4 avonden Noorderlicht, leuk gezelschap, veel gelachen en ontzettend genoten van deze TOPWEEK!
\nZondag 25 januari 2015:<\/p>\n
\nIn de bus wordt Ruben nog toegesproken door Gert en wordt uit naam van iedereen hartelijk bedankt voor zijn diensten afgelopen week. Door zijn enthousiasme, fanatiek noorderlichtjagen en liefde voor de arctische wereld hebben wij een fantastische vakantie gehad!<\/p>\n